Us艂ysza艂am jak trzylatek s艂uchaj膮c Niemena m贸wi „艣wiat nie jest z艂y, ludzie nie s膮 藕li tylko smutni”. I zatrzyma艂o mnie podw贸jnie.
Bo raz, 偶e pada to z ust trzylatka, a to pokazuje jakie dzieci s膮 dzi艣. A jest ich coraz wiecej. Nadano im r贸偶ne nazwy, ale nie chc臋 ich etykietowa膰, wi臋c po prostu napisz臋, 偶e s膮 wyj膮tkowe i rodz膮 sie akurat teraz nie bez powodu.
A druga rzecz, kt贸ra mnie zatrzyma艂a przy tym co powiedzia艂o to dziecko, to to, 偶e powiedzia艂 szczer膮 prawd臋. I on to doskonale wie, bo ma 艣wietne po艂膮czenie ze swoj膮 dusz膮.
Ani 艣wiat nie jest z艂y, ani ludzie. S膮 smutni, bo gdzie艣 na g艂臋bokich poziomach swojej istoty po prostu si臋 boj膮 i nie potrafi膮 tego wyrazi膰 inaczej.
Radz膮 sobie z tym tak jak potrafi膮, tym bardziej, 偶e nie zdaj膮 sobie sprawy z tego, 偶e tak naprawd臋, pod wszystkimi emocjami, kt贸re nimi targaj膮, kryje si臋 strach.
Dlatego tak wa偶ne jest teraz, by odkrywa膰 siebie na nowo i poszerza膰 艣wiadomo艣膰, bo to co robimy zasila 艣wiadomo艣膰 zbiorow膮 i wtedy inni, zagubieni, b臋d膮cy w niemocy mog膮 z tego korzysta膰 tak mimochodem.
Warto si臋 rozwija膰, bo tak przy okazji, jako skutek uboczny wspieramy ich, a to co robimy wraca do nas zwielokrotnione.
To jest prawo naturalne i dzia艂a bez wzgledu na to czy o tym wiemy i czy si臋 z tym zgadzamy. Czy艅my dobro, bo korzystamy na tym nie tylko my, inni r贸wnie偶.
Je艣li zarezonowa艂am z Tob膮, a potrzebujesz wsparcia – napisz do mnie 艣mia艂o. Jestem.
馃挌
Ewa